Ik ben geen zomermens. Dat ben ik nooit geweest. Zodra de lente op gang komt, begin ik al licht te balen. Mijn collega’s weten dat inmiddels. Als zij in de zomer klagen over regen of een zon die zich niet laat zien, kijken ze me met een grijns aan. Dan is het mijn moment om ze de mooie kant van grauwe dagen te laten zien. En wanneer kan dat beter dan in de herfst?

Ja, de clichés kloppen. De oranje en bruine bladeren aan de bomen zijn een plaatje. Het is ook het seizoen waarin ik ben geboren, dus ik ben jarig. En het zet je alvast in de stemming voor de feestdagen in december. Maar het gaat mij om drie kleine geluksmomentjes die de herfst voor mij echt tot lievelingsseizoen maken.

1. Een warm huis terwijl het buiten grijs en koud is
Er is niks lekkerder dan binnen zitten in een verwarmd huis, terwijl de kou buiten blijft. Je kruipt onder een dekentje en voelt je niet schuldig, want niemand is buiten leuke dingen aan het doen die jij mist.

2. De warme douche na de regen
Je bent helemaal doorweekt, na een wandeling met de hond of een fietstocht van kantoor naar huis. Je trekt je natte kleren uit en stapt met je licht verkleumde lijf onder een warme douche. Het moet wel stevige, koude regen zijn geweest (niet zo ijskoud dat je er hoofdpijn van krijgt). Juist dan krijg je die heerlijke tinteling en warmt je lichaam onder het water op.

3. Het terras in de late middag
Het mooiste momentje heeft niks met regen te maken. Stel je voor: het is eind oktober, tussen vier en vijf uur ‘s middags. Je zit buiten, in de tuin of op een (verwarmd) terras, in een zacht, warm vest. Een jas is net te veel, maar zonder is het te koud. Je krijgt een (0.0) herfstbokbiertje voor je neus gezet. Bij je eerste slok zie je de bronsoranje zon haar laatste licht geven. Je ademt diep in door je neus en ruikt gebrand hout uit een vuurkorf. Op dat moment valt voor mij alles op zijn plek.

Dit heb ik ooit aan mijn vriendin verteld, en sindsdien delen we het. We noemen het ‘dé geur’. Lopen we ergens over straat, dan draait een van ons zich om en zegt: “Hé, dat is dé geur!” Dan kijken we elkaar even aan, want we weten allebei waar ik in gedachten ben: op dat terras. Elke keer dat ik die geur ruik, ga ik ook echt weer terug naar dat moment.

Dus verdoem de zomer niet omdat hij voorbij is. Koester de kleine, warme momentjes van de herfst. En sta je na een koude regenbui onder de douche, denk dan even aan deze blog.