Terwijl ik deze blog schrijf, is mijn vriendin hoogzwanger (38 weken om precies te zijn). In haar buik beweegt ons eerste kind al flink. Voor ons is het nu vooral wachten. Wachten tot hij — ja, het wordt een jongetje — geboren wordt en ons leven drastisch gaat veranderen.

Collega’s reageren verschillend op deze periode. Ik krijg dagelijks de vraag of hij er al is, of ik ernaar uitkijk en hoe spannend het moet zijn. Maar eerlijk gezegd kan ik daar nog weinig over zeggen. Voor mij is het nu vooral speculeren.

De dagen zijn rustig. De babykamer is klaar, de vluchttas (of geboortetas, volgens onze verloskundige) staat ingepakt en het huis is voorbereid om de baby te verwelkomen. Misschien is dit de stilte voor de storm. Ik zou het nog niet weten.

Ook op kantoor voelt het anders. Er wordt nog steeds hard gewerkt en projecten lopen gewoon door, maar voor mij voelt het alsof ik even niet vooruit kan. Mijn verlof kan namelijk ieder moment beginnen. Zodra mijn vriendin belt, ben ik weg. De zes weken daarna zijn voor mij, mijn vriendin en ons eerste kindje.

Daardoor sta ik nu op een plek waar je eigenlijk niet wil staan. Ik wil graag door, maar dat kan even niet. Ik kan geen beloftes doen, geen nieuwe afspraken maken en geen trajecten starten die tijd nodig hebben. En juist omdat ik niet weet wanneer het moment komt dat ik er niet meer ben, maakt dat het extra lastig.

Toch levert deze periode ook iets moois op.

Het maakt me duidelijk wie ik ben en wat er straks verandert. Natuurlijk privé — papa worden is een enorme levensverandering — maar ook op werk. Hoewel het vaderschapsverlof korter is dan dat van een moeder in spe, ga je er toch een tijd tussenuit. Tijdens het maken van mijn overdracht realiseer ik me ineens wat mijn rol eigenlijk is binnen het team.

En daardoor waardeer ik mijn werk misschien wel meer dan ooit. Wat ik doe, maar vooral ook met wie ik het doe.
Dus ja, ik word nu even noodgedwongen op mijn plek gezet. Maar die stilstand brengt ook iets anders: dankbaarheid.

En voor wie het wil weten:
onze zoon heet Sieb.