Laatst keek ik naar mijn bureau en moest ik lachen. Aan de ene kant lag een stapel stofstalen, een notitieboek vol half uitgewerkte ideeën en een paar losse aantekeningen waarvan ik eerlijk gezegd niet meer precies wist waar ze over gingen. Aan de andere kant stond mijn laptop open met een Excel-bestand vol planningen, deadlines en cijfers. Dat bureau zegt eigenlijk alles over hoe ik werk.

Ik heb jarenlang gedacht dat ik een creatieve chaoot was. En dat klopt ook wel een beetje. Ik kan enthousiast worden van een nieuw idee voordat het vorige idee helemaal af is. Mijn hoofd zit meestal voller dan mijn agenda en als ik ergens inspiratie zie, wil ik daar meteen iets mee doen. Maar tegelijkertijd word ik ook heel gelukkig van structuur. Alles vindt plaats in mijn hoofd. Van een planning die klopt. Van lijstjes die afgevinkt kunnen worden. Van cijfers die ergens een verhaal vertellen. En ja geluk zit ‘m ook in een Excel-bestand waarin alles netjes op zijn plek staat.

Misschien ben ik daarom zo dol op mijn werk. Omdat ik er allebei mag zijn. De creatieveling die buiten de lijntjes wil kleuren. Vroeger dacht ik dat die twee kanten niet goed bij elkaar pasten. Alsof je moest kiezen: ben je de creatieve geest of degene die alles organiseert? Inmiddels weet ik dat juist die combinatie mijn kracht is. Want creativiteit krijgt pas echt ruimte als er een basis ligt. Als de kaders duidelijk zijn. Als je weet waar je naartoe werkt. Dan ontstaat er ruimte om te experimenteren, nieuwe dingen te proberen en soms bewust buiten de lijntjes te kleuren.

Misschien is dat ook wel wat ik zo leuk vind aan mijn werk. Geen dag is hetzelfde. Er is altijd ruimte voor nieuwe ideeën. Maar achter de schermen draait alles op structuur, samenwerking en planning.