\u201cAls reclamejongen (what\u2019s in a stupid name) erger ik me al decennia aan stereotiep doelgroepdenken. Alsof alleen vva\u2019s 18-44 of mannen 16-35 uit sociale klassen 1-3 bepalend zijn voor het succes van merken\u201d, stelde Marc Fauconnier onlangs op LinkedIn. Aanleiding van deze post was de lancering van het boek \u2018Boomer business\u2019 en dat leverde hem meteen een stroom interessante commentaren op. Eentje daarvan \u2013 van de hand van Paul Baeyaert – trok mijn aandacht. \u201cDit socio-demografische vakjes denken is al lang out en werd jaren geleden al vervangen door tribalism, waarbij mensen deel uitmaken van een of meer tribes op basis van gemeenschappelijke interesses\u201d, schreef hij. \u00a0Hear, hear, dacht ik, interessant, maar is dat wel zo?<\/p>\n
De statistieken wijzen al langer naar de vergrijzing in Belgi\u00eb, maar toch kun je je de vraag stellen: weten we eigenlijk wel voldoende over de impact van deze demografische verschuiving? \u00a0Ik bedoel maar: waarom blijven reclamemensen en marketeers zo hardnekkig mediaplannen voor doelgroep 18-44 – met een beetje geluk 18-54 \u2013 schrijven? \u00a0Alsof iedereen die ouder is onzichtbaar of commercieel oninteressant is?<\/p>\n
Als inmiddels 60-plusser die probeert mee te zijn met haar tijd, vond ik dat een goede vraag voor Chat GPT. Er rolden in no time een aantal redenen over mijn scherm. De 18-54 doelgroep is vooral aantrekkelijk omwille van \u00a0hun koopkracht en -gedrag. Omdat de meesten midden in hun carri\u00e8re zitten, geven ze veel uit aan consumptiegoederen, technologie, reizen en mode en beslissen ze vaak waaraan budget gespendeerd wordt. Geld uitgeven? Dat doet de oudere generatie toch ook? Tweede reden: deze jongere doelgroep is nog vaak bezig met het vormen van merkvoorkeuren, terwijl oudere doelgroepen minder geneigd zijn om van merk of gewoonte te veranderen. Moeilijker dus voor een merk om aan klantenbinding te doen. Om langdurige klantrelaties aan te gaan, kan je dus maar best zo vroeg mogelijk in het leven van een consument te stappen. OK, good point. Derde reden: deze jongere doelgroep is zeer actief op digitale en sociale media, streamingsdiensten en andere moderne platformen, die minder intensief door ouderen (voor chat GTP dus vanaf 55) gebruikt worden. Zij kijken meer TV of lezen nog printmagazines. Euh, dat is misschien wel waar voor een deel van deze\u00a0 \u2018oude\u2019 doelgroep, maar iedereen zomaar over dezelfde kam scheren? En dan komt het: adverteerders werken vaak met gestandaardiseerde demografische segmenten en 18-54 is een veelgebruikte commerci\u00eble categorie. Zou d\u00e1t dan toch de belangrijkste reden zijn? De combinatie van economische logica, gedragspatronen en traditionele marketingstructuren?<\/p>\n
Waar ik naartoe wil, is het volgende: wordt het stilaan niet tijd om te beseffen dat de 55+ doelgroep razendsnel groeit, zowel in aantal als in koopkracht? Dat veel 60-plussers niet alleen fysiek maar ook financieel gezond zijn, veel reizen, houden van luxeproducten, investeren, genieten van het leven? Dat ze misschien geen \u2018digital natives\u2019 maar wel \u2018digital immigrants\u2019 zijn die graag bij de les blijven? Dat interesse in mode, gastronomie, nieuws, cultuur, beleggen, technologie\u2026 niet opeens verdwijnt omdat iemand toevallig de kaap van 55 overschreden heeft? Wij boomers weten het al lang: de 55+ doelgroep is niet alleen divers, maar ook boeiend en complex, met een brede waaier aan passies en interesses. Tribalism dus: het idee bevalt me wel!<\/p>\n","protected":false},"template":"","functiegroep":[58],"schrijver":[],"class_list":["post-15098","jouw-collega","type-jouw-collega","status-publish","hentry","functiegroep-content-strateeg"],"yoast_head":"\n